Na salonach

Dosyć często, do pytań na temat rzycia dochodzą również gorzkie żale, przynajmniej w moim przypadku. Zdradzę wam tajemną prawdę o mnie - uwielbiam użalać się nad sobą. Jestem w tym ekspertem, zrobiłam z tego doktorat, sama nie wiem kiedy. Być może dlatego, że mieszkam w krajach skandynawskich (albo po prostu jest to dobre usprawiedliwienie), często popadam w depresję.Jednakże, na domiar złego, zamiast pocieszyć się jakąś wesołą muzyką albo pomyśleć o ludziach, którzy mają gorzej ode mnie i dziękować za to co mam, to ja robię coś zupełnie innego. Mianowicie, chodzę na lookbooka, tudzież jakieś stronki z modelkami i zaczynam płakać nad swoim nędznym losem. I tu właśnie rodzi się przewodnie pytanie mojej dzisiejszej notki: DLACZEGO? Dobry Boże, jak to jest?!?! Jak to jest, że jednych ludzi obdarzyłeś tak nieziemską urodą, a ja choćby skały srały, nigdy nie będę tak wyglądać??? Najgorzej jednak, gdy ktoś jest i ładny i mądry, wtedy to już tylko siedzieć i płakać. 
Tak więc doszłam kiedyś do wniosku, że wystarczy, abym znalazła sobie brzydszych znajomych/przyjaciół i w tym kontraście będę wypadać znacznie lepiej. I wszystko byłoby wspaniale, znalazłam złoty środek na moje smutki. Nie wiem jednak czy to moja wątła aparycja, czy też złośliwość Boga, sprawiają, że przyciągam do siebie osoby piękne, zdolne i utalentowane. Nie pozostaje mi nic innego jak wrócić do początku, użalać się nad sobą i zatoczyć KOŁO ŻYCIA.

Poniżej przedstawiam kilka zdjęć z wystawy mojej zdolnej i pięknej przyjaciółki.  Uśmiecham się ładnie do zdjęcia, chociaż w środku płaczę i lamentuję, bo JAK RZYĆ, GDY RZYCIE TAK NIESPRAWIEDLIWE JEST?

Tutaj przyłapana na dyskusji, zapewne o jakimś pięknym obrazie zdolnych ludzi.

A jak wy, drodzy czytelnicy radzicie sobie z bolesną (przynajmniej dla mnie) egzystencją zdolnych ludzi?

Pozdrawiam cieplutko,
Nieutalentowana Ania